هوش هیجانی؛ شناخت، اهمیت و تبیین وظایف مدارس و والدین در رشد هوش هیجانی

هوش هیجانی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های موثر در رشد شخصیت، کیفیت روابط اجتماعی، موفقیت تحصیلی و سلامت روان در سال های اخیر مورد توجه ویژه نظام های آموزشی و نهادهای تربیتی قرار گرفته است. این مقاله با رویکردی غیرپژوهشی و تحلیلی، به بررسی مفهومی هوش هیجانی، اهمیت آن در فرآیند رشد کودکان و نوجوانان، و تبیین نقش دوسویه و مکمل مدرسه و خانواده در تقویت این توانمندی می پردازد. تحلیل پیشینه نظری و مطالعات داخلی نشان می دهد که هوش هیجانی، برخلاف تصور سنتی، امری صرفا ذاتی نیست، بلکه مهارتی اکتسابی است که از طریق آموزش، الگوپذیری و تعامل اجتماعی قابل ارتقاست. یافته های مقاله بیانگر آن است که هماهنگی بین مدرسه و والدین، به ویژه در طراحی برنامه های آموزشی، سبک فرزندپروری، و ارتباط عاطفی با دانش آموزان، نقش بنیادینی در شکوفایی هوش هیجانی دارد. در پایان، راهکارهایی برای بهبود همکاری میان نهاد خانواده و آموزش و پرورش در راستای ارتقاء هوش هیجانی نسل آینده پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، خودآگاهی ، مهارت های اجتماعی ، مدرسه ، والدین ، آموزش هیجانی