تعیین کنش های تدریس در فرآیند یاددهی-یادگیری دانش آموزان

تحقیق حاضر به روش توصیفی–تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به تعیین کنش های تدریس در فرآیند یاددهی-یادگیری دانش آموزان پرداخته است. در عمل تدریس با توجه به ویژگی های فراگیران،کنش های معین وجود دارد. شش عامل در تدریس باید مورد توجه قرار گیرد: انگیزش: وجود محرک برای یادگیری از نکات بسیار مهم در جریان یادگیری است. اگر شاگرد برای یادگیری کم انگیزه باشد به زحمت مطلبی را یاد خواهد گرفت. اطلاعات: یکی از هدف های تدریس، واداشتن شاگرد به کسب اطلاعات است. شاگرد برای دریافت اطلاعات باید آمادگی لازم را دارا باشد و شاگرد باید بتواند میان اطلاعات قبلی و اطلاعات جدید ارتباطی منطقی برقرار سازد. به جریان انداختن اطلاعات (پردازش داده ها): برای این کار باید اطلاعات به دست آمده در سه مسیر جریان پیدا کند: تمام اطلاعات به دست آمده باید روشن و آشکار باشد. - شاگرد باید قادر به تجزیه اطلاعات جدید به قسمت های کوچک تر، ترکیب این قسمت ها با یکدیگر و نیز بازسازی اطلاعات اصلی و اولیه باشد. - شاگرد باید از طریق مقایسه قسمت های کوچک تر باهم، نسبت به ساخت و ترکیب اطلاعات جدید بینش و شناخت پیدا کند. ذخیره سازی و اصلاح مجدد: برخی از اطلاعات ذخیره شده ممکن است برای استفاده مجدد مورد ارزیابی قرار گیرد. ساخت جدید حاصل از اطلاعات، از به هم پیوستن و ترکیب اطلاعات ذخیره شده پیشین با اطلاعات جدید حاصل می شود.

کلیدواژه ها:

کنش های تدریس ، فرآیند یاددهی-یادگیری ، دانش آموزان