تبیین مدل ارتقا جایگاه استاد در آموزش معماری معاصر نمونه موردی(دانشگاه های منتخب ایران و دانشگاه گلیشیم استانبول ترکیه)

آموزش معماری از جمله موضوعات کلیدی در شکل دهی به آینده این حرفه به شمار می رود. معماری سنتی ایران، با تاکید بر ارزش های پایدار، همواره از جایگاهی ویژه برخوردار بوده است. اما در عصر حاضر، با بروز دوگانگی میان سنت و مدرنیته، دچار چالش هایی شده است. آموزش معماری امروز ما که شاکله سنتی خود را کنار گذاشته، ولی به عقیده و ارزش های همیشگی خود متعهد مانده است باید هر سه مولفه مهارت، دانش و حکمت را همراه داشته باشد .در این میان، نقش اساتید در نظام آموزشی جایگاهی بی بدیل دارد، چراکه آنان اساسی ترین عامل در بازآفرینی فرآیند تعلیم و تربیت محسوب می شوند.

این پژوهش، ضمن بررسی ادبیات موضوع، دسته بندی هایی از آموزش معماری را مرور کرده و به تحلیل روش های آموزشی در سه ساختار نظری (سنتی، معاصر و مطلوب) می پردازد. در پایان، مدلی مفهومی برای آموزش مطلوب معماری ارائه می گردد.

پژوهش مورد نظر یک پژوهش توصیفی-تحلیلی بر اساس مشاهدات میدانی، مطالعات کتابخانه ای و بررسی نمونه موردی به صورت جمع آوری داده از طریق ۱۹۴پرسش نامه از دانشجویان دو کشور ایران، ترکیه می باشد. که با بررسی نقاط قوت و ضعف آن ها، ایده و راهکار مناسب طراحی ارائه شده است. پژوهش مورد نظر از حیث هدف، کاربردی و بر حسب نحوه ی گردآوری داده ها تحقیق توصیفی- تحلیلی می باشد.

داده ها نشان می دهد بین میانگین عملکرد نقش جایگاه استاد در زندگی دانشجویان در دانشگاه های منتخب ایران و گلیشیم استانبول ترکیه تفاوت معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

جایگاه استاد ، دانش و مهارت و حکمت ، آموزش معاصر ، آموزش سنتی ، آموزش مطلوب