آسیب شناسی موانع تربیت دینی در دانش آموزان

با پیروزی انقلاب و استقرار حکومت اسلامی در ایران، توجه به امر تربیت بر اساس آموزه های دین اسلام، از جایگاه ویژه ای برخوردار گردید. تمامی نهادهای رسمی و غیررسمی در جامعه، به خصوص نهاد آموزش و پرورش، مسئولیت محقق ساختن آن را عهده دار شده اند. بر این اساس تربیت انسان های الهی و هم جهت و هماهنگ با معیارهای اسلامی، وظیفه اساسی نظام آموزش و پرورش محسوب می شود. این مهم جایگاه و نقش تعلیم و تربیت دینی را در نظام آموزش و پرورش مشخص می سازد. پرسش فراروی این مقاله گذاری گذرا بر روش های آسیب زای تعلیم و تربیت دینی در مدارس است. روش های آسیب زای مطرح شده عبارتند از: آموزش یکنواخت و بی حرکت، فقدان ممارست، روش های تحکم و تحمیل، نه حکمت و تحلیل، غفلت از شیوه مناظره و احترام به نظر مخالف، اکتفا به شیوه مستقیم، غیر تدریجی، آغاز نامناسب سخن، پایان ناشیانه کلام. سپس راهکارهایی جهت ایجاد تحول و نیل به وضعیت مطلوب ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، آموزش و پرورش ، روش های آسیب زا