نقش هوش مصنوعی در عدالت آموزشی و تفاوت های فردی دانش آموزان

این تحقیق با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تحقق عدالت آموزشی و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان انجام شد. در این پژوهش تلاش شد تا ظرفیت ها، چالش ها و پیامدهای استفاده از فناوری های هوشمند در فرآیندهای یاددهی-یادگیری در چارچوب عدالت آموزشی تحلیل شود. روش تحقیق به صورت مروری بوده و با تحلیل مطالعات علمی و یافته های پژوهشی انجام شده در سال های اخیر، تلاش شده تا تصویری جامع از تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش فراهم گردد. یافته های تحقیق نشان دادند که فناوری هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری شخصی سازی شده، تحلیل گرهای آموزشی، ابزارهای دیجیتال تعاملی و سامانه های بازخورددهی، می تواند فرصت های یادگیری برابر را برای دانش آموزان با ویژگی های فردی متفاوت فراهم سازد. همچنین، این فناوری می تواند شکاف های آموزشی ناشی از تفاوت های جغرافیایی و اقتصادی را کاهش دهد و به توانمندسازی معلمان در برنامه ریزی آموزشی بر مبنای داده های واقعی کمک نماید. در عین حال، پژوهش نشان داد که در غیاب زیرساخت های فناورانه، آموزش تخصصی معلمان و چارچوب های اخلاقی مشخص، استفاده از هوش مصنوعی می تواند به بازتولید نابرابری های آموزشی نیز منجر شود. در نهایت، نتیجه گیری پژوهش تاکید می کند که استفاده موثر و عادلانه از هوش مصنوعی نیازمند سیاست گذاری یکپارچه، آموزش گسترده و نظارت مستمر است تا تحقق عدالت آموزشی در عصر فناوری تضمین گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، تفاوت های فردی ، یادگیری شخصی سازی شده