تاثیر سیاست های جذب و نگهداشت معلم بر کیفیت آموزشی در دهه اخیر

در دهه اخیر، توجه به کیفیت آموزش به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار، اهمیت روزافزونی یافته است. سیاست های جذب و نگهداشت معلمان نقش کلیدی در ارتقای کیفیت آموزشی ایفا می کنند، چراکه معلمان ستون فقرات نظام آموزشی هر کشور محسوب می شوند. این مقاله با هدف بررسی تاثیر سیاست های جذب و نگهداشت معلمان در ایران در دهه اخیر (۱۳۹۰ تا ۱۴۰۰) نگاشته شده است. روش تحقیق کیفی-کمی با رویکرد توصیفی-تحلیلی بوده و از منابع اسنادی، پرسش نامه و مصاحبه با معلمان، کارشناسان و مدیران آموزشی بهره گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که سیاست های جذب ناکارآمد، نبود انگیزه های مادی و معنوی، ضعف در نظام ارزیابی عملکرد، و عدم تمرکز بر توسعه حرفه ای مستمر، از جمله عوامل موثر بر افت کیفیت آموزشی هستند. همچنین مشخص شد که استمرار چالش های نظام پرداخت و کم توجهی به نیازهای معلمان در مناطق محروم، منجر به بی ثباتی منابع انسانی در مدارس شده است. در پایان، راهکارهایی نظیر به روزرسانی شیوه های جذب، تقویت انگیزش حرفه ای، و اصلاح سیاست های نگهداشت معلمان پیشنهاد شده است تا به بهبود کیفیت آموزش در سطح ملی بینجامد.

کلیدواژه ها:

جذب معلم ، نگهداشت معلم ، کیفیت آموزش ، سیاست گذاری آموزشی ، توسعه حرفه ای معلمان.