تاثیر روابط بین فردی معلم و دانش آموز بر کاهش اضطراب تحصیلی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر روابط بین فردی معلم و دانش آموز بر کاهش اضطراب تحصیلی در بین دانش آموزان دوره متوسطه دوم بود. پژوهش به روش توصیفی-همبستگی انجام شد و نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر از دانش آموزان با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد سنجش کیفیت روابط معلم-دانش آموز و اضطراب تحصیلی استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره انجام شد.یافته ها نشان داد بین کیفیت روابط بین فردی معلم و دانش آموز و میزان اضطراب تحصیلی رابطه معنادار و معکوس وجود دارد؛ به طوری که دانش آموزانی که روابط صمیمانه تر، حمایتی تر و مثبت تری با معلمان خود تجربه کرده اند، سطوح پایین تری از اضطراب تحصیلی را گزارش کردند. همچنین تحلیل رگرسیونی نشان داد که کیفیت روابط با معلم می تواند اضطراب تحصیلی را به صورت معناداری پیش بینی کند. این نتایج بیانگر آن است که روابط انسانی و حمایتی در محیط کلاس درس، نقش موثری در سلامت روانی و کاهش تنش های تحصیلی دانش آموزان دارد.در نتیجه، توجه به ارتقای مهارت های ارتباطی معلمان و تقویت کیفیت تعاملات بین فردی در مدرسه می تواند به عنوان راهکاری موثر در کاهش اضطراب تحصیلی مورد توجه نظام آموزشی قرار گیرد.واژگان کلیدی: اضطراب تحصیلی، روابط بین فردی، معلم، دانش آموز، سلامت روان، مدرسه.