نقد و بررسی استاندارد های حسابرسی نشریه ۱۵۰

در سال های اخیر، دستورالعمل حسابرسی (نشریه ۱۵۰سازمان حسابرسی) با نگرش مدیریت خطر حسابرسی و با هدف برقراری ارتباط بین میزان شواهدی که باید گردآوری شود با اهمیت و خطر حسابرسی، تدوین شده است. در متن حاضر تلاش شده که اعتبار نتایج حاصل از اجرای دستورالعمل حسابرسی نشریه ی شماره (۱۵۰) بررسی و مورد ارزیابی قرار گیرد که در صورت اتکا به نتایج حاصل از دستورالعمل یاد شده و برنامه ریزی و اجرای حسابرسی بر اساس نتایج مزبور، آیا می توان خطر حسابرسی را در میزان دلخواه، مدیریت کرد؟ در ادامه، مشخص خواهد شد که در تدوین دستورالعمل یاد شده به دلیل نادیده گرفته شدن مهم ترین عامل و فاکتور موثر در ریسک حسابرسی، یعنی اندازه ی حساب مورد بررسی و به تبع این امر، انتخاب تعداد نمونه ی قابل بررسی به طور نامناسب (کمتر یا بیشتر از میزان لازم)، نتایج حاصل از اجرای دستورالعمل حسابرسی نه تنها کمکی به مدیریت ریسک ناشی از نمونه گیری نمی کند، بلکه موجب گمراهی حسابرسان می گردد. به طوری که حسابرسان با اجرای دستورالعمل به اشتباه تلقی می کنند که تعداد نمونه های انتخابی که میزان آن به موجب دستورالعمل یاد شده تعیین می گردد، جهت حداقل ساختن خطر حسابرسی است. در این مقاله تلاش می شود نشان داده شود که نقدها و چالش های موجود بر نشریه ۱۵۰ سازمان حسابرسی مورد بررسی قرار گیرد. مطالعه حاضر یک مطالعه علمی-مروری می باشد که با بررسی نظری متغیرها به توسعه این بخش از ادبیات پژوهش می پردازد.

کلیدواژه ها:

استانداردهای حسابرسی ، نشریه ۱۵۰ ، حسابرسی مبتنی بر ریسک