ارایه مدلی برای رتبه بندی اعتباری شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف از این تحقیق رتبه بندی اعتباری شرکت ها می باشد. به این منظور در گام اول با مطالعه ادبیات تحقیق و روشناسی موسسات رتبه بند اعتباری برتر ۱۰ متغیر که بیشترین تاثیر را در تعیین کیفیت اعتباری شرکت ها داشتند و در محیط ایران موضوعیت دارند مبنای رتبه بندی اعتباری قرار گرفتند. این متغیرها در دو بخش کمی و کیفی است، که همه آنها بر اساس اطلاعات حسابداری کمی شده است. بر اساس این متغیرها اطلاعات ۱۴۶ شرکت و ۷۳۰ سال-شرکت پذیرفته شده در بورس برای دوره ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۹ استخراج شده برای رتبه بندی اعتباری شرکت ها از مدل سوپر تحلیل پوششی داده های پیشنهادی هادی وینچه (۲۰۱۲) استفاده شد، پس از آن، شرکت ها با استفاده از روش خوشه بندی K- میانگین در ۹ دسته قرار گرفتند (استاندارد اند پورز ۲۰۲۱) برای اعتبار سنجی مدل، دقت مدل با استفاده از ریسک نکول بر اساس نسبت اهرمی کل تسهیلات اعتباری به ارزش بازار حقوق مالکان تعیین شد. نتیجه پژوهش شامل تعیین رتبه اعتباری شرکت های مورد بررسی با توجه به شاخص های انتخاب شده بود که به هریک از آنها رتبه هایی از AAA تا D اختصاص یافت. این رتبه ها نشان دهنده توانایی مالی نسبی شرکت ها در پرداخت به موقع بدهی هایشان است که هرچه رتبه شرکت ها به D نزدیک تر باشد، توانایی مالی کاهش می یابد و هرچه به AAA نزدیک تر باشد، افزایش می یابد. نتایج نشان دهنده انتخاب شاخص های اثر گذار در رتبه اعتباری و تعیین درست رتبه اعتباری می باشد.

کلیدواژه ها:

رتبه بندی اعتباری ، توان پرداخت بدهی ، کارایی نسبی ، مدل سوپر تحلیل پوششی دادها