مقایسه حساسیت اضطرابی و اضطراب مرگ در افراد داغدیده و عادی

داغدیدگی یکی از واقعیت های اجتناب ناپذیر زندگی است که می تواند با پیامدهای روان شناختی عمیقی از جمله اضطراب مرگ و حساسیت اضطرابی همراه باشد. در حالی که بیشتر افراد با گذر زمان از فرآیند سوگ عبور می کنند، برخی در سازگاری با فقدان دچار چالش هایی شده و با اختلالات هیجانی ماندگاری مواجه می شوند. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اضطراب مرگ و حساسیت اضطرابی بین افراد داغدیده و افراد عادی بود. این مطالعه از نوع علی مقایسه ای و به شیوه توصیفی تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل افراد داغدیده و عادی شهر تبریز در بازه سنی ۱۸ تا ۳۰ سال بود. از هر گروه ۸۵ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پس از برسی نهایی، داده های ۷۵ نفر از هر گروه مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر و مقیاس حساسیت اضطرابی تیلور و کاکس بود. تحلیل داده ها با استفاده از SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. نتایج حاصل از آزمون آماری تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که افراد داغ دیده به طور معناداری سطوح بالاتری از اضطراب مرگ و حساسیت اضطرابی نسبت به افراد عادی تجربه می کنند .(p<۰/۰۰۱) این یافته ها نشان می دهد که تجربه فقدان می تواند سازه های شناختی هیجانی مانند اضطراب مرگ و حساسیت اضطرابی را تقویت کرده و زمینه ساز مشکلات روان شناختی شود. بر این اساس، مداخلات روان شناختی ویژه ای برای این افراد به منظور کاهش پیامدهای هیجانی ناشی از سوگ توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب مرگ ، حساسیت اضطرابی ، داغدیدگی