تاثیر بازی درمانی گروهی بر تعامل اجتماعی کودکان کم توان ذهنی

در پژوهش حاضر، تاثیر بازی درمانی گروهی بر تعامل اجتماعی کودکان کم توان ذهنی در نیشابور در سال های ۱۴۰۱-۱۴۰۲ مورد بررسی قرار گرفت. این پژوهش از نوع نیمه تجربی بوده و شامل یک طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه (۱۵ نفر) و گروه آزمایش (۱۵ نفر) بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی کودکان کم توان ذهنی نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بود و ۳۰ نفر از آن ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش، آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش ۷ جلسه بازی درمانی گروهی را دریافت کردند در حالی که گروه کنترل این آموزش را نداشتند. ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه تعامل اجتماعی دادخواه، هاریزوکا و مندال ۱۹۹۸ بود. داده ها توسط نرم افزار آماری SPSS تحلیل شدند. در تحلیل آماری، از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد و برای تحلیل تفاوت ها از تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بازی درمانی گروهی می تواند تعامل اجتماعی کم توان ذهنی را بهبود بخشد. این نتایج نشان می دهد که بازی درمانی می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای بهبود تعاملات اجتماعی کودکان کم توان ذهنی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی گروهی ، تعامل اجتماعی ، کودکان کم توان ذهنی