نقش کیفیت رابطه مادر- فرزند و مثبت اندیشی مادران در پیش بینی رفتار پرخاشگرانه نوجوانان مقطع دوم متوسطه در شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش کیفیت رابطه مادر- فرزند و مثبت اندیشی مادران در پیش بینی رفتار پرخاشگرانه نوجوانان مقطع دوم متوسطه در شهر اهواز بود. در این مطالعه توصیفی- همبستگی، جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر مقطع دوم متوسطه شهر اهواز در سال ۱۴۰۲ به همراه مادران آنها بودند. به این منظور ۲۰۹ نوجوانان دختر به همراه مادران آنها به روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های رفتار پرخاشگرانه باس و پری (۱۹۹۲)، کیفیت رابطه مادر- فرزند پیانتا (۱۹۹۴) و مثبت اندیشی اینگرام و ویس نیکی (۱۹۸۸) استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. نتایج نشان داد که کیفیت رابطه مادر- فرزند مادران با رفتار پرخاشگرانه رابطه منفی و معنادار و مثبت اندیشی مادران با رفتار پرخاشگرانه نوجوانان رابطه منفی و معنادار داشتند. کیفیت رابطه مادر- فرزند و مثبت اندیشی مادران ۲۵ درصد از واریانس مربوط به رفتار پرخاشگرانه نوجوانان را پیش بینی کردند و کیفیت رابطه مادر- فرزند سهم بیشتری در رفتار پرخاشگرانه نوجوانان داشت. با توجه به نتایج به دست آمده اهمیت توجه به کیفیت رابطه مادر- فرزند در رفتار پرخاشگرانه نوجوانان بیش از پیش احساس می شود.

کلیدواژه ها:

رفتار پرخاشگرانه ، کیفیت رابطه مادر- فرزند ، مثبت اندیشی