بررسی تاثیر برنامه ریزی شهری بر تعاملات اجتماعی و کیفیت زندگی در میدان تجریش

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه ریزی شهری بر تعاملات اجتماعی و کیفیت زندگی در میدان تجریش انجام شده است. میدان تجریش به عنوان یکی از پرترددترین فضاهای عمومی در شمال تهران، به دلیل ویژگی های کالبدی، فرهنگی و عملکردی خود، بستری منحصربه فرد برای مطالعه رابطه میان طراحی شهری و رفتارهای اجتماعی فراهم می سازد. روش تحقیق در این مطالعه، ترکیبی از تحلیل اسنادی و مشاهدات میدانی هدفمند بوده و برای ارزیابی کیفیت زندگی از شاخص هایی همچون امنیت، دسترسی پذیری، هویت مکان، آسایش محیطی و تعاملات اجتماعی بهره گرفته شده است. تحلیل داده ها نشان می دهد که برنامه ریزی شهری در میدان تجریش توانسته است در ارتقاء برخی مولفه های کیفیت زندگی نظیر دسترسی و هویت فرهنگی عملکرد مثبتی داشته باشد، اما در زمینه هایی مانند کنترل ترافیک، ساماندهی مشاغل غیررسمی و ایجاد فضاهای مکث و تعامل، با چالش های جدی مواجه است. یافته ها حاکی از آن است که حضور شهروندان در فضاهای عمومی میدان تجریش تا حد زیادی وابسته به کیفیت طراحی شهری و امکانات زیرساختی است و بهبود این عوامل می تواند تعاملات اجتماعی را تقویت کند. در نهایت، مطالعه حاضر تاکید می کند که سیاست گذاری شهری باید به جای مداخلات صرفا کالبدی، بر پایه شناخت اجتماعی و فرهنگی از نحوه زیست شهری در این محدوده استوار باشد تا ارتقاء کیفیت زندگی به صورت پایدار میسر شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، تعاملات اجتماعی ، کیفیت زندگی ، فضای عمومی ، میدان تجریش ، طراحی شهری ، هویت مکان