بررسی تاثیر مدیران دارای ارتباطات سیاسی بر محدودیت مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف این پژوهش بررسی تاثیر ارتباطات سیاسی مدیران بر محدودیت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. جامعه آماری شامل ۱۴۸ شرکت فعال طی دوره زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ می باشد. در این مطالعه، با استفاده از مدل رگرسیون داده های پنلی، اثر ارتباطات سیاسی مدیران بر محدودیت های مالی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد متغیر مدیران مستقل دارای ارتباطات سیاسی با ضریب منفی و معنی داری کمتر از ۵ درصد، رابطه معکوس و معناداری با محدودیت های مالی شرکت ها دارد، به این معنی که حضور مدیران با ارتباطات سیاسی موجب کاهش محدودیت های مالی می شود. همچنین، بازده دارایی ها رابطه مثبت و معنادار، و اندازه شرکت و جمع اقلام تعهدی رابطه منفی و معنادار با محدودیت های مالی دارند. ضریب تعیین مدل برابر با ۱۵ درصد بود که نشان می دهد متغیرهای مستقل و کنترل کننده توانسته اند ۱۵ درصد تغییرات محدودیت مالی را توضیح دهند. اعتبار مدل از طریق آزمون های آماری تایید شده و مشکل هم خطی در داده ها مشاهده نشد. یافته ها حاکی از آن است که در نظام نهادی و مالی ایران، ارتباطات سیاسی مدیران دسترسی به منابع مالی و حمایت های دولتی را تسهیل کرده و به کاهش محدودیت های مالی منجر می شود. با این حال، کاهش محدودیت ها ممکن است در بلندمدت پیامدهای منفی مانند افزایش رانت اطلاعاتی و ناکارآمدی در تخصیص منابع ایجاد کند. لذا پیشنهاد می شود سیاست گذاران با ایجاد سازوکارهای نظارتی مناسب، از اثرات منفی احتمالی جلوگیری نمایند.

کلیدواژه ها:

ارتباطات سیاسی ، مدیران مستقل ، محدودیت مالی