تاثیر نیتروژن و گوگرد در حضور ترکیب سودوموناس آئروژینوزا - جلبک دریایی (Pseudomonas aeruginosa) بر صفات زراعی و عملکرد دانه کلزا (Brassica napus L.) در اراضی پس از برداشت برنج (Oryza sativa L.)

این مطالعه به منظور بررسی اثرات کودهای شیمیایی نیتروژنی و گوگردی و تنظیم کننده رشد (ترکیب فرموله شده باکتری سودوموناس آئروژینوزا و جلبک دریایی) بر صفات کمی و کیفی کلزا (رقم هایولا ۴۰۱) در کشت دوم شالیزارهای استان گیلان انجام شد. آزمایش مزرعه ای به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طی دو سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ و ۱۴۰۲-۱۴۰۱ در مزرعه ای واقع در بازکیاگوراب شهرستان لاهیجان اجرا گردید. در این تحقیق، عامل های آزمایشی شامل عدم مصرف و مصرف پنج میلی گرم در لیتر تنظیم کننده رشد به عنوان عامل اصلی و چهار سطح کود نیتروژن خالص شامل صفر، ۹۰، ۱۸۰ و ۲۷۰ کیلوگرم در هکتار (از منبع اوره) و سه سطح کود شیمیایی گوگرد خالص (صفر، ۳۵ و ۷۰ کیلوگرم در هکتار) از منبع سولفات آمونیوم (گوگرد ۲۴ درصد و نیتروژن ۱۲ درصد) به عنوان عامل فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه و روغن به­ترتیب به میزان ۴۰۸۱ و ۱۱۳۵ کیلوگرم در هکتار در تیمار مصرف تنظیم کننده رشد، کاربرد ۲۷۰ کیلوگرم در هکتار کود نیتروژنی و ۷۰ کیلوگرم در هکتار کود گوگردی مشاهده گردید. در مقابل، کمترین عملکرد دانه و روغن به ترتیب به میزان ۱۰۸۵ و ۳۶۸ کیلوگرم در هکتار در تیمار مصرف تنظیم کننده رشد بدون نیتروژن و مصرف ۷۰ کیلوگرم در هکتار کود گوگردی به دست آمد. همچنین، طول دوره گل دهی، رشد و پرشدن دانه تحت تاثیر تنظیم کننده رشد و کودهای شیمیایی نیتروژنه و گوگردی در سطح یک درصد معنی دار بود. بیشترین طول دوره گل دهی (۳۱ روز)، رشد (۲۰۷ روز) و پرشدن دانه (۸۲ روز) مربوط به تیمار مصرف ۲۷۰ کیلوگرم نیتروژن و ۷۰ کیلوگرم گوگردی همراه با تنظیم کننده رشد بود. این نتایج نشان دهنده تاثیر مثبت استفاده هم زمان از تنظیم کننده های رشد و کودهای نیتروژنی و گوگردی در بهبود عملکرد و کیفیت محصول کلزا در اراضی پس از برداشت برنج است.

کلیدواژه ها:

باکتری ، تنظیم کننده رشد ، درصد روغن ، دوره گل دهی