نقش ارزش ویژه برند بر رقابت پذیری برند صادراتی با توجه به نقش استراتژیک گرایی

هدف، شناسایی نقش ارزش ویژه برند بر رقابت پذیری برند صادراتی با توجه به نقش استراتژیک گرایی می باشد. این تحقیق بر اساس اهداف، از نوع تحقیقات کاربردی است و بر اساس جمع آوری داده ها و طرح تحقیق به روش توصیفی- پیمایشی است و از آنجایی که به دنبال یافتن رابطه بین متغیرهای پژوهش هستیم این تحقیق از نوع همبستگی نیز می باشد. در تحقیق حاضر جامعه آماری، مشتریان برندهای صادراتی می باشند که تعداد نمونه تحقیقی حاضر طبق جدول مورگان برابر با ۳۸۴ نفر در نظر گرفته می شود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه استفاده شده است. جهت بررسی ادعای نرمال بودن توزیع از آزمون کولموگوروف-اسمیرنوف (KS) استفاده کرده ایم. نتیجه آزمون کولموگوروف- اسمیرنوف (K.S) این مطلب است که ادعای نرمال بودن توزیع مربوطه پذیرفته می شود. بنابراین جهت برای بررسی فرضیات نحقیق از مدل رگرسیون استفاده کرده ایم که نتایج حاکی از آنست که ارزش ویژه برند بر رقابت پذیری برند صادراتی و استراتژیک گرایی تاثیر معناداری دارد و استراتژیک گرایی بر رقابت پذیری برند صادراتی تاثیر معناداری دارد. همچنین، استراتژیک گرایی در تاثیر ارزش ویژه برند بر رقابت پذیری برند صادراتی نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

ارزش ویژه برند ، استراتژیک گرایی ، رقابت پذیری