تحلیل ایمنی حریق در ساختمان های بلندمرتبه: بررسی سازه ها، سیستم های ایمنی و ارزیابی ریسک بر اساس استاندارد NFPA ۱۰۱Aدر سطح شهر خوی

آتش سوزی در ساختمان های بلندمرتبه به دلیل تراکم جمعیت، ارتفاع سازه و پیچیدگی تجهیزات الکتریکی و مکانیکی، از چالش های بزرگ در حوزه ایمنی شهری محسوب می شود. پژوهش حاضر با بررسی مقاومت مصالح ساختمانی، عملکرد سیستم های حفاظتی و ارزیابی ریسک حریق، به تحلیل عوامل تاثیرگذار بر کاهش خسارات ناشی از آتش سوزی پرداخته است. نتایج نشان داد که سازه های بتنی از مقاومت حرارتی بهتری برخوردارند، اما در دماهای بالا دچار کاهش ظرفیت باربری می شوند. در مقابل، سازه های فولادی بدون محافظت، طی مدت کوتاهی به دمای بحرانی رسیده و خطر فروپاشی آن ها بالا است. بررسی روش های حفاظت فعال و غیرفعال نشان داد که نصب سیستم های اعلام و اطفای حریق، طراحی مسیرهای خروج اضطراری استاندارد و استفاده از مصالح مقاوم، تاثیر زیادی در کاهش تلفات انسانی و خسارات مالی دارد. همچنین، روش ارزیابی ریسک حریق به عنوان یک رویکرد جامع، امکان شناسایی نقاط ضعف سیستم های ایمنی، بهینه سازی مقررات طراحی و کاهش هزینه های اجرایی را فراهم می آورد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به روزرسانی استانداردهای ایمنی بر اساس ارزیابی ریسک، موجب افزایش سطح ایمنی ساختمان های بلندمرتبه و کاهش خطرات ناشی از آتش سوزی خواهد شد.

کلیدواژه ها:

ایمنی حریق ، ساختمان های بلندمرتبه ، ارزیابی ریسک ، حفاظت فعال ، حفاظت غیرفعال ، استاندارد NFPA.