شرط بندی در مسابقات ورزشی از منظر فقهی و حقوقی (مشروعیت یا عدم مشروعیت)

شرط بندی در قالب پیش بینی نتایج مسابقات ورزشی طی چند سال اخیر در ایران به شدت رو به فزونی گذاشته است و آمارهای مراجع سیاسی و قضائی کشور از تبدیل شدن این پدیده به مسئله ای اجتماعی و درخور توجه حکایت دارد. با این حال، در عمل نوعی ناکارآمدی، نابسامانی و تناقض آشکار در موضع گیری نسبت به این پدیده مشاهده می شود. این پژوهش که با مراجعه به منابع کتابخانه ای و مرور پژوهش های پیشین و به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده، در صدد علت ناکارآمدی و تناقض سیاست های اتخاذی موجود در قبال این پدیده است که بر اساس نتیجه پژوهش، این امر به ابهام و اختلاف در تشخیص ماهیت، وضعیت و به طور کلی مشروعیت یا عدم مشروعیت این فعالیت از منظر فقه و قوانین موضوعه بر می گردد. این فعالیت از نظر مقررات شرعی عملی در حکم قمار، از نظر مقررات حقوق مدنی منطبق با گروبندی و از نظر مقررات حقوق کیفری وضعیتی مبهم دارد که با توجه به تبعات زیان بار قابل توجه و چندجانبه آن مداخله ضروری قانونگذار در تدوین قوانین دقیق شفاف و مستقل در این زمینه را می طلبد.

کلیدواژه ها:

شرط بندی ، قمار ، مسابقات ورزشی ، رهان ، رمایه.