آموزش مهارت های زندگی؛ ماموریت پنهان مربی پرورشی

آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از ارکان اساسی تربیت دانش آموزان، نقش مهمی در پرورش شخصیت، بهبود تعاملات اجتماعی و افزایش توانمندی های فردی ایفا می کند. مربیان پرورشی به عنوان نیروهای کلیدی در مدارس، ماموریت پنهانی در انتقال این مهارت ها به دانش آموزان دارند که اغلب نادیده گرفته شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر مربیان پرورشی در آموزش مهارت های زندگی انجام گرفت. این مطالعه از نوع ترکیبی (کیفی-کمی) بوده و داده ها در دو مرحله جمع آوری و تحلیل شده اند. در مرحله کیفی، با مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مربیان پرورشی، تجربیات و دیدگاه های آنان در مورد آموزش مهارت های زندگی استخراج شد و در مرحله کمی، پرسش نامه ای مبتنی بر یافته های کیفی به جامعه آماری ارسال و تحلیل گردید.نتایج نشان داد که مربیان پرورشی به طور غیررسمی و در تعاملات روزمره، نقش موثری در آموزش مهارت های ارتباطی، مدیریت هیجان، تصمیم گیری و مسئولیت پذیری ایفا می کنند، اما به دلیل محدودیت های ساختاری، نبود آموزش تخصصی و حمایت ناکافی، این نقش به اندازه کافی پررنگ و رسمی نشده است. همچنین، سابقه کاری مربیان در بهبود کیفیت آموزش مهارت های زندگی تاثیر مثبت و معناداری داشت. در نهایت، پژوهش پیشنهاد کرد که با تقویت جایگاه سازمانی مربیان پرورشی، آموزش های تخصصی و حمایت های لازم، می توان ماموریت پنهان آنان را آشکار و اثربخش نمود.این پژوهش اهمیت نقش مربیان پرورشی را در فرآیند تربیت دانش آموزان یادآوری کرده و زمینه ساز توجه بیشتر به آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی کشور است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، مربی پرورشی ، آموزش غیررسمی ، توانمندسازی ، پرورش دانش آموزان ، نقش تربیتی ، حمایت سازمانی ، ترکیبی ، آموزش وپرورش