نقش عفونت های انگلی در فرایند سرطان زایی و بروز بدخیمی های انسانی

سرطان ممکن است تحت تاثیر شرایط محیطی و فیزیولوژیکی مختلفی القا شود. سال هاست که عفونت های ناشی از ویروس ها، باکتری ها و انگل ها با سرطان زایی در انسان مرتبط شناخته شده اند. در اینجا، مفاهیم کنونی درباره سرطان زایی و ارتباط آن با عفونت های انگلی مرور می شود. بیماری های کرمی مانند شیستوزومیازیس، اپیستورکیازیس و کلونورکیازیس به شدت سرطان زا هستند؛ در حالی که انگل تک یاخته ای Trypanosoma cruzi، عامل بیماری شاگاس، نقش دوگانه ای در ایجاد سرطان دارد و هم ویژگی های سرطان زا و هم ویژگی های ضدسرطانی از خود نشان می دهد. اگرچه خود بیماری مالاریا به تنهایی عامل مستقیم سرطان زایی محسوب نمی شود، اما ارتباط قوی با بروز لنفوم بورکیت آندمیک در نواحی با شیوع بالای مالاریا دارد. آغاز بروز لنفوم بورکیت آندمیک ناشی از Plasmodium falciparum نیازمند رویدادهای تغییر دهنده ی اضافی است که توسط ویروس اپشتین-بار القا می شوند. مشاهدات حاکی از آن است که انگل Strongyloides stercoralis ممکن است یک عامل کمکی مهم در لنفوم های سلول T مرتبط با ویروس HTLV-۱ باشد. این مرور، نگاهی کلی به سازوکارهای سرطان زایی ناشی از عفونت های انگلی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

شیستوزومیازیس ، اپیستورکیازیس ، مالاریا ، بیماری شاگاس ، استرونژیلوئیدیازیس