سامانه نانوالیافی پلی کاپرولاکتون برای رهایش تدریجی کورکومین: مطالعه کالیبراسیون و ارزیابی

کورکومین به عنوان یک ماده طبیعی با خواص درمانی متعدد شناخته شده است، اما حلالیت کم و پایداری پایین آن در محیط های آبی محدودیت هایی را برای کاربردهای دارویی ایجاد کرده است. در این مطالعه، برای بهبود رهایش کنترل شده کورکومین، نانوالیاف پلی کاپرولاکتون به عنوان حامل دارویی تهیه و مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا محلول های پلیمری پلی کاپرولاکتون با بارگذاری کورکومین تهیه و توسط فرایند الکتروریسی به نانوالیاف تبدیل شدند. سپس، رهایش کورکومین از نانوالیاف و نمونه خالص آن در محیط شبیه سازی شده بدن‎ ( PBS ‎با‎ pH=۷.۴ ) ‎مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که منحنی کالیبراسیون جذب نوری کورکومین رابطه ای خطی و با ضریب تعیین بالا‎ (R² = ۰.۹۹۸) ‎دارد و این امکان را برای محاسبه دقیق میزان داروی آزاد شده فراهم می کند. آزمون رهایش نشان داد که کورکومین خالص به دلیل حلالیت محدود، رهایش ناچیزی دارد، در حالی که نانوالیاف پلی کاپرولاکتون، رهایش کنترل شده و پیوسته ای را فراهم کردند؛ به طوری که پس از ۷۲ ساعت حدود ۶۵ تا ۷۵ درصد دارو آزاد شد. این نتایج نشان می دهد که استفاده از نانوالیاف پلی کاپرولاکتون می تواند به عنوان سامانه ای موثر برای بهبود رهایش دارو و افزایش پایداری کورکومین در کاربردهای دارورسانی و پزشکی مطرح باشد. پیشنهاد می شود با تغییر پارامترهای ساخت نانوالیاف، سامانه های هدفمندتر و با کارایی بالاتر برای کاربردهای بالینی توسعه یابند‎.‎

کلیدواژه ها:

دارورسانی ، رهایش پایدار ، کورکومین ، آنتی باکتریال