آرامسازی ترافیک در محلات و خیابان های مسکونی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 216

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HESLC02_004

تاریخ نمایه سازی: 16 خرداد 1404

چکیده مقاله:

آرامسازی ترافیک در محلات مسکونی به معنای مقابله و یا خارج نمودن ترافیک وسایل نقلیه غریبه از محدوده مسکونی و کاهش سرعت وسایل نقلیه ساکنین محدوده برای ایمنی و بهبود هر چه بیشتر محیط مسکونی است. اگر بپذیریم که خودرو برای رفاه انسان اختراع شد و باید در خدمت انسان باشد، لازم است رویکردمان را نسبت به خودرو، پیاده و طراحی محورهای شهری و محیطی تغییر یابد. باید به روش هایی بیاندیشیم و عمل نماییم که در آن جایگاه هر چیز متناسب با اهمیتشان مشخص و حفظ شود. از طرف دیگر توجه نداریم که طبق آمار منتشره به طور متوسط هر خودرو فقط یک دوازدهم وقت شبانه روز مورد استفاده قرار می گیرد و ۲۲ ساعت از ۲۴ ساعت را در توقف کامل و پارک کردن است. خودرو دو ساعت مابقی را در معابر شهری حرکت نمی کند، بلکه این زمان شامل حرکت خودرو در جاده های میان شهری نیز می شود. در این مقاله اهداف آرامسازی و آثار آن در دنیا مورد بررسی قرار گرفته و تجربه دو کشور آلمان و هلند را برای آرامسازی محلات مسکونی و سپس به شرایط کالبدی خیابان های محلی در ایران پرداخته و راهکارها و تمهیداتی را برای کاهش سرعت سواره و نقاط قوت و ضعف هر کدام را مورد بررسی قرار داده ایم. ۱-۱ مقدمه افزایش تعداد تصادفات در معابر شهری و تبعات پس از آن، شامل هزینه های گزاف ناشی از تصادفات، مشکلات روحی و روانی و موارد دیگری که در آینده قابل جبران نیست، لزوم ایمن سازی معابر و حفظ سلامت و ایمنی کاربران استفاده کننده از آن را بسیار با اهمیت کرده است. وقوع هر تصادف، معلول سه عامل اصلی وسیله نقلیه، انسان و راه است. سرعت وسایل نقلیه به عنوان یکی از مهم ترین عوامل بروز تصادفات منجر به جرح یا فوت بشمار می آید. آمارها نشان می دهد سی تا چهل درصد کشته ها یا مجروحان در اثر عامل سرعت دچار سانحه شده اند و مهمترین مشکل سرعت زیاد، افزایش فواصل تصمیم گیری و توقف است. یکی از راه های اصلی در جهت ایمن سازی و افزایش سطح ایمنی در معابر یا جاده ها آرام سازی است. آرامسازی محلات مسکونی برای حضور هر چه بیشتر و ارتباط اجتماعی شهروندان در فضای شهری، به یکی از جنبش های شهر سازی نوین تبدیل شده است. جوامع پیشرفته و حتی بسیاری از کشورهای در حال توسعه، به صرافت هر چه انسانی تر کردن محیط های شهری خود افتاده اند و در حالی که این مساعی در سطح جهان به امری عادی تبدیل شده است، در کشور ما طراحی و برنامه ریزی در راستای حاکمیت هر

نویسندگان

هادی سجادی فر

کارشناس ارشد عمران حمل و نقل، دانشگاه شمال شهر آمل