مقایسه روش های داده محور و معادلات تجربی در مناطق خشک

فرآیند کلیدی در سیستم های طبیعی، که نقش حیاتی در تنظیم تعادل آب و انرژی زمین ایفا می کند، تبخیر می باشد. مطالعات اخیر نشان می دهد که این پدیده نه تنها یک فرآیند فیزیکی ساده، بلکه یک مکانیسم پیچیده اکولوژیکی است که بر تنوع زیستی و عملکرد اکوسیستم ها تاثیر مستقیم دارد. در جنگل های بارانی استوایی، تبخیر-تعرق مسئول بیش از ۷۰% از بازگشت رطوبت به اتمسفر است که این امر الگوهای بارش منطقه ای را شکل می دهد. در اکوسیستم های آبی، تبخیر به عنوان یک عامل کنترل کننده کیفیت آب عمل می کند. تحقیقات نشان داده اند که نرخ تبخیر در تالاب ها می تواند غلظت آلاینده ها را تا ۴۰% کاهش دهد، زیرا بسیاری از ترکیبات فرار در طول فرآیند تبخیر از آب جدا می شوند. در مناطق خشک، تبخیر از سطح خاک یک عامل تعیین کننده در تشکیل پوسته های بیولوژیکی خاک است که این پوسته ها به نوبه خود بر نرخ تبخیر تاثیر بازخوردی دارند. تغییرات اقلیمی در حال تغییر الگوهای تبخیر طبیعی در سراسر جهان است. افزایش دما منجر به تشدید تبخیر در عرض های جغرافیایی بالا شده، در حالی که کاهش پوشش گیاهی در مناطق نیمه خشک نرخ تبخیر را در این مناطق را کاهش داده است. این تغییرات پیامدهای قابل توجهی برای چرخه کربن جهانی و ذخیره آب زیرزمینی دارد. درک جامع از دینامیک تبخیر در طبیعت برای پیش بینی تغییرات اکوسیستم ها در شرایط اقلیمی آینده ضروری است

کلیدواژه ها:

سیستم ، آب ، انرژی