بررسی نقش میانجی تحمل پریشانی در رابطه بین نگرش های ناکارآمد و اضطراب در معلمان

افزایش فزاینده فشارهای شغلی و اضطراب در معلمان در سال های اخیر، پیامدهای مستقیم بر کیفیت آموزش و سلامت روان این گروه حرفه ای داشته است. باتوجه به اهمیت باورهای شناختی در شکل گیری پاسخ های هیجانی، این مطالعه به منظور بررسی سازوکار میانجی تحمل پریشانی در رابطه بین نگرش های ناکارآمد و اضطراب در معلمان طراحی شد. در پژوهش مقطعی حاضر، ۱۴۴ معلم در شهر قم با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. نگرش های ناکارآمد با مقیاس وایزمن و بک (۱۹۷۸)، تحمل پریشانی با مقیاس سیمونز و گاهر (۲۰۰۵) و اضطراب با مقیاس اضطراب بک (۱۹۸۸) اندازه گیری شد. تحلیل میانجی گری با استفاده از SPSS نسخه ی ۲۷ و SmartPLS نسخه ی ۱/۴ انجام پذیرفت. یافته ها نشان دادند که نگرش های ناکارآمد با افزایش معنادار اضطراب (۴۵/۰ β =، > p ۰۰۱ /۰) و کاهش تحمل پریشانی (۳۸/۰- β = ، > p ۰۰۱ /۰) همراه است. تحلیل میانجی گری نیز نشان داد که اثر غیرمستقیم نگرش های ناکارآمد بر اضطراب از طریق تحمل پریشانی با مقدار β برابر ۲۷/۰- و فاصله اطمینان ۹۵ درصد (۳۵/۰- تا۱۹/۰-) معنادار بود (> p ۰۰۱ /۰). همچنین پس از ورود تحمل پریشانی به مدل، اثر مستقیم نگرش های ناکارآمد بر اضطراب از مقدار (> p ۰۰۱ /۰) ۴۵/۰ β =به(> p ۰۵ /۰) ۱۸/۰ β = کاهش یافت. این نتایج تاکید می کنند که تحمل پریشانی به عنوان یک سازوکار میانجی، نقش مهمی در تبیین تاثیر نگرش های ناکارآمد بر اضطراب دارد و می تواند هدف مناسبی برای مداخلات روان شناختی جهت کاهش اضطراب معلمان باشد. بر این اساس، پیشنهاد می شود در طراحی برنامه های ارتقای سلامت روان معلمان، تمرکز ویژه ای بر تقویت ظرفیت تحمل پریشانی صورت پذیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، تحمل پریشانی ، معلمان ، نگرش های ناکارآمد