نقش بازی درمانی در کاهش پرخاشگری کودکان دوره ابتدایی

پرخاشگری یکی از شایع ترین مشکلات رفتاری در میان کودکان است که در صورت تداوم، می تواند زمینه ساز آسیب های روانی، افت تحصیلی، و اختلال در روابط اجتماعی شود. در سال های اخیر، استفاده از رویکردهای غیردارویی و خلاقانه همچون بازی درمانی، به عنوان شیوه ای موثر برای مدیریت و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان مورد توجه قرار گرفته است. بازی درمانی با بهره گیری از زبان طبیعی کودک، یعنی بازی، فضایی امن، نمادین و غیرمستقیم برای بیان هیجانات و بازسازی تعارض های درونی فراهم می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش بازی درمانی در کاهش پرخاشگری کودکان، به تحلیل مبانی نظری، مکانیسم های روان شناختی، شواهد پژوهشی و شیوه های مداخله ای مرتبط می پردازد. یافته ها حاکی از آن اند که بازی درمانی می تواند با افزایش خودآگاهی، کاهش تنش هیجانی، تقویت مهارت های حل مسئله و آموزش تنظیم هیجان، زمینه کاهش پرخاشگری را در کودکان فراهم سازد.واژگان کلیدی:بازی درمانی، پرخاشگری کودکان، تنظیم هیجان، مداخله روان شناختی، رفتارهای ناسازگار