طراحی کلاس های هوشمند تعاملی با استفاده از اینترنت اشیاء (IoT)در مقطع ابتدایی

در دهه های اخیر، پیشرفت فناوری های دیجیتال به ویژه اینترنت اشیاء (IoT) سبب تحولات چشمگیری در شیوه های آموزشی شده است. مدارس و موسسات آموزشی با بهره گیری از ظرفیت های این فناوری می توانند محیط های یادگیری را به فضاهایی هوشمند، پویا و تعاملی تبدیل کنند. پژوهش حاضر با هدف طراحی کلاس های هوشمند تعاملی مبتنی بر اینترنت اشیاء در مقطع ابتدایی و بررسی میزان اثربخشی آن ها در بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری انجام شده است. روش تحقیق به صورت ترکیبی (کیفی–کمی) بوده است. در بخش کیفی با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان حوزه فناوری آموزشی و برنامه ریزی درسی، عناصر اصلی کلاس هوشمند مبتنی بر IoT شناسایی گردید. سپس بر پایه یافته های مرحله کیفی، چارچوب اولیه ای برای طراحی کلاس های هوشمند ارائه شد. در بخش کمی، این چارچوب در قالب یک طرح نیمه آزمایشی در سه مدرسه ابتدایی اجرا شد و تاثیر آن بر شاخص هایی همچون مشارکت دانش آموزان، انگیزه یادگیری، میزان تعامل معلم–دانش آموز و بهره وری آموزشی مورد ارزیابی قرار گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری نشان داد که استفاده از فناوری IoT به صورت معناداری منجر به ارتقای مشارکت و انگیزه یادگیری دانش آموزان شده و تعاملات آموزشی و محیط یادگیری را بهبود داده است. با این حال، چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فنی، عدم آشنایی کافی معلمان با فناوری، هزینه های بالا و مسائل امنیت داده ها به عنوان موانع جدی در مسیر اجرای موفق این فناوری شناسایی شد. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی برای سیاست گذاری و تصمیم گیری در حوزه تحول دیجیتال آموزش ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلاس هوشمند ، اینترنت اشیاء (IoT) ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی.