بررسی رابطه هوش میان فردی و درون فردی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

محیط مدرسه نمونه کوچکی از نظام اجتماعی جامعه تلقی می گردد و نقش اساسی در اکتساب نگرش های بنیادین اجتماعی دارد و درک دانش آموزان را از جامعه و محیطی که در آن قرار دارند، تحت تاثیر قرار می دهد. مدرسه یکی از مهمترین بافت های یادگیری مهارت های شناختی و تقویت هوش و انوع آن است. آموزش موارد هوش و تفکر می تواند از طریق گستره ای از تلاش ها مانند آموزش کلاسی، فعالیت های فوق برنامه و درگیر کردن دانش آموزان، معلمان و والدین در فعالیت های اجتماعی صورت گیرد. در صورتی که فرآیند اجتماعی شدن و رشد مهارت های مربوط به هوش در محیط اولیه خانواده مطلوب نباشد، این امکان وجود دارد تا مدارس از طریق آموزش های ترمیمی به جبران این کاستی ها بپردازند. براین اساس بسیاری از مربیان و روانشناسان نسبت به توجه و توسعه آموزش مهارت های اجتماعی که مستقیما رابطه متقابلی با هوش دانش آموزان دارد را در مدارس تاکید کرده اند.هوش یکی از موارد بسیار مهم در زندگی انسان است چرا که توانایی شناخت و بهره برداری از موارد مورد استفاده در تفمر و تعقل و حل مسائل را به انسان میدهد ، به خصوص در دانش آموزان که در مرحله ای از زندگی قرار دارند که باید با بهره گیری از هوش شناخت لازم را از موارد مقدماتی و پایه ای کسب کنند.یکی از نتایج بهره گیری از هوش در دانش آموزان در میزان موفقیت و پیشرفت تحصیلی آنها نمایان میگردد چرا که به میزان شناخت موفقیت در ابعاد مختلف حاصل میگردد. پیشرفت تحصیلی مساله ای پیچیده است، چرا که آن یک عنصر چند بعدی است، و به گونه ای بسیار ضریف به هوش و تقویت انواع آن رشد جسمی، اجتماعی، شناختی و عاطفی دانش آموز مربوط است.این تحقیق بر آن است تا به صورت کلی و جزئی پیرامون هوش و رابطه هوش میان فردی و درون فردی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بررسی های لازم را به عمل آورد.

کلیدواژه ها:

هوش ، هوش میان فردی ، هوش درون فردی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان