فرآیند بررسی و تحلیل کاربرد هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی

استفاده از هوش مصنوعی باعث تسهیل در برنامه درسی، تدریس به شیوه های نوین و باعث افزایش کیفیت یادگیری می شود. با توجه به اینکه نظام آموزشی سنتی در آموزش عالی کارایی کمتری در عصر ارتباطات دارد؛ بنابراین استفاده از ابزارهایی که بتوانند در روند یادگیری و بهبود آموزش کمک کنند بسیار حائز اهمیت است. هدف از پژوهش حاضر امکان سنجی کاربرد هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی با رویکرد کیفی بود. شرکت کنندگان در این پژوهش ۱۵ نفر از خبرگان (اعضای هیئت علمی دانشگاه های مختلف از جمله متخصصین برنامه ریزی درسی) بودند. نمونه گیری در این پژوهش به صورت هدفمند و ملاک محور بود. همچنین، روش گردآوری داده ها در این پژوهش به صورت مصاحبه نیمه ساختاریافته بوده است. تجزیه وتحلیل داده ها در این پژوهش، از نرم افزار MAXQDA استفاده شد. روش تجزیه وتحلیل اطلاعات به صورت تحلیل مضمون و تحلیل محتوا بوده است. در این پژوهش ۵ سوال اصلی مطرح شد. هرکدام از شرکت کنندگان در مصاحبه دیدگاه ها و نظرات مختلفی در ارتباط با سوالات طرح شده داشتند. در نهایت ۵۹ واحد معنایی و ۳۴ مقوله شناسایی شد. می توان نتیجه گرفت که استفاده از هوش مصنوعی را می توان به عنوان ابزاری نیرومند برای ارتقای کیفیت و کارآیی برنامه درسی در کنار سایر ابزارهای دیگر مورد استفاده قرار داد. توسعه روزافزون ابزارهای مبتنی بر این فناوری و سرعت فراوان تطبیق آن با نیازمندی های برنامه درسی در دانشگاه ها، موجب شده تا شکل جدیدی از محیط برنامه ریزی خلاق و فعال ایجاد شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، هوش مصنوعی ، فرآیند بررسی