تجلی آموزه های اخلاقی_تربیتی در اشعار شاه نعمت الله علی مومنی

به کار گیری آموزه های اخلاقی و تربیتی در زندگی، نقش تاثیرگذاری در سعادت و خوشبختی انسان و جامعه خواهد داشت؛ زیرا انسان با یادگیری آموزه های اخلاقی و تربیتی، و استفاده از آنها، رستگار و سعادتمند می شود و جامعه نیز با ترویج خوش اخلاقی، خوش رفتاری و تربیت صحیح مردم به سعادت و رستگاری خواهد رسید. بنابراین در این پژوهش با توجه به اهمیت آموزش اخلاق و مباحث تربیتی در زندگی، آموزه های اخلاقی و تربیتی در اشعار شاه نعمت الله ولی به روش توصیفی_تحلیلی و با مراجعه به منابع کتابخانه ای مورد بررسی قرار گرفته است. شاه نعمت الله یکی از شاعران قرن هشتم است که آثار فراوانی از وی به جا مانده است، این شاعر نگاه ویژه و خاصی به مباحث تربیتی و اخلاقی داشته است، و در آثار وی آموزه های اخلاقی و تربیتی نمود یافته است و می توان اشعار شاه نعمت الله را، اشعاری مهم در زمینه اخلاق و تربیت دانست، چرا که سرشار و لبریز از نکات اخلاقی و تربیتی، ریز و درشتی است که، برای حیات تمام افراد بشر ضروری است و هر فردی باید آنها را فراگیرد و در زندگی خود از این نکات اخلاقی و تربیتی استفاده کند و بهره ببرد. یافته های پژوش نشان می دهد که آموزه های اخلاقی و تربیتی نظیر احسان و نیکی، اخلاص، قناعت، شکرگزاری، حسن خلق، صبر، تواضع و فروتنی، کسب روزی حلال، پوشاندن عیب دیگران و عدالت و نهی رذایل اخلاقی نظیر سرزنش و دوری از حرص، تکبر، حسادت، غیبت و عدم وابستگی به تعلقات دنیوی در اشعار شاه نعمت الله ولی به وضوح قابل دریافت است.

کلیدواژه ها:

آموزه های اخلاقی_تربیتی ، شاه نعمت الله ولی ، ادبیات تعلیمی