بررسی اهمیت ارتقاء اعتماد به نفس و تاثیرات آن در پیشگیری از گوشه گیری دانش آموزان ابتدایی

اعتماد به نفس، به عنوان یکی از ارکان اصلی رشد شخصیت انسانی، نقشی بی بدیل در شکل گیری هویت، رفتار اجتماعی و موفقیت تحصیلی کودکان ایفا می کند. این ویژگی روان شناختی که به باور فرد نسبت به توانایی ها، ارزش ها و قابلیت های خود اطلاق می شود، به ویژه در دوران کودکی و سال های ابتدایی تحصیل، از اهمیتی دوچندان برخوردار است. زیرا سال های ابتدایی تحصیل، دوره ای حساس و سرنوشت ساز در فرآیند اجتماعی شدن و تربیت عاطفی رفتاری دانش آموزان است. در این دوران، کودکان نه تنها مهارت های علمی را فرا می گیرند، بلکه پایه های شخصیت اجتماعی آن ها نیز شکل می گیرد و در این میان، اعتماد به نفس همچون پی بنایی محکم، بستری برای شکوفایی سایر توانایی های ذهنی و اجتماعی آن ها فراهم می آورد. یکی از پیامدهای مهم نبود یا کمبود اعتماد به نفس در دانش آموزان، بروز رفتارهای انزواطلبانه و گوشه گیری است. دانش آموزانی که فاقد اعتماد به نفس کافی هستند، معمولا در مواجهه با موقعیت های جدید، حضور در جمع، ابراز نظر، مشارکت در فعالیت های کلاسی یا حتی پاسخ به سوالات ساده معلم دچار اضطراب، ترس و عقب نشینی می شوند. این رفتارهای کناره گیرانه، اگر به درستی شناسایی و درمان نشوند، به مرور زمان می توانند به ضعف در ارتباط گیری اجتماعی، افت تحصیلی، احساس بی ارزشی و در نهایت، شکل گیری هویت منفی در کودک بینجامند. در واقع، گوشه گیری رفتاری دفاعی است که کودک به منظور محافظت از خود در برابر قضاوت ها و ترس های درونی اش در پیش می گیرد و این خود، چرخه ای معیوب را پدید می آورد که خروج از آن بدون مداخله آگاهانه و تربیتی، دشوار خواهد بود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی اهمیت ارتقاء اعتماد به نفس و تاثیرات آن در پیشگیری از گوشه گیری دانش آموزان ابتدایی شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که ارتقاء اعتماد به نفس در دانش آموزان ابتدایی نقش کلیدی در پیشگیری از گوشه گیری دارد و با تقویت این باور درونی، کودکان توانمند به تعامل اجتماعی مثبت و موفقیت های تحصیلی دست می یابند.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، عزت نفس ، گوشه گیری ، معلم ، دانش آموزان