بازشناسی الگوهای نوین پاسخ دهی به بزهکاری اطفال و نوجوانان در حقوق انگلستان با نگاهی به حقوق ایران

پاسخ دهی به بزهکاری اطفال و نوجوانان یکی از شیوه های شناخت میزان تکامل سیستم عدالت کیفری در هر نظام حقوقی است به نحوی که حساسیت در این مقوله، علاوه بر فراهم نمودن زمینه های اصلاح و درمان، نوعی پس انداز کیفری محسوب می شود که در پرتوی آن اطفال و نوجوانان بزهکار امروز، در آینده ای نه چندان دور تبدیل به شهروندان هنجار شکن جامعه می شوند که در نهایت، بی اعتنایی به الگوهای پاسخ دهی نوین و عدم به کارگیری آنها موجب شکست در این زمینه است. این پژوهش که به روش توصیفی- تحلیلی تدوین یافته بعد از ابهام زدایی از پاره ای از موضوعات، با هدف شناخت الگوهای نوین پاسخ دهی با رویکرد تطبیقی در نظام حقوقی انگلستان و ایران پیش رفته و سپس نتیجه می گیرد؛ الگوی بهره مندی؛ الگوی مداخله حد اقلی؛ الگوی عدالت ترمیمی؛ الگوی مدیریت ریسک(مجموعا الگوهای عام) و سپس در ذیل الگوی پاسخ دهی تخمینی؛ استفاده از رسانه ها؛ بازپروی نوین؛ پیاده سازی شیوه ناتوان کردن بزهکار و پیاده سازی گرایش خودی و سپس، ذیل الگوی پاسخ دهی ترمیمی؛  پاسخ دهی از طریق جامعه محلی و پاسخ دهی از طریق مسئولیت پذیری و بازپذیری(مجموعا الگوی خاص)، الگوهای پاسخ دهی کیفری به بزهکاری اطفال و نوجوانان در یک مدل نوین در حقوق انگلستان محسوب شده که در حقوق ایران تا حد زیادی الگوهای عام در جرایم مستوجب تعزیر پذیرفته شده اما الگوهای خاص، مورد  شناسایی و توجه قرار نگرفته است.

کلیدواژه ها:

پاسخ دهی کیفری ، اطفال و نوجوانان ، اصلاح و درمان ، مداخله حد اقلی ، الگوی نوین