ارزیابی کارایی تدریس پروژه محور در ارتقاء کیفیت یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی

روش تدریس پروژه محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین در حوزه آموزش، توجه بسیاری از محققان و کارشناسان تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است. این روش با تاکید بر فعالیت های عملی، یادگیری مشارکتی و حل مسائل واقعی، دانش آموزان را به شکلی فعال و هدفمند در فرایند یادگیری دخیل می سازد. هدف اصلی این پژوهش بررسی کارایی تدریس پروژه محور در ارتقاء کیفیت یادگیری و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان است. با توجه به اهمیت کیفیت یادگیری در دستیابی به اهداف آموزشی و نقش کلیدی خودتنظیمی در افزایش موفقیت تحصیلی، این مطالعه به دنبال روشن ساختن تاثیرات و کارکردهای روش پروژه محور در بهبود این دو متغیر می باشد. تدریس پروژه محور با ایجاد فرصت های یادگیری فعال، افزایش انگیزش و مشارکت دانش آموزان، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و همکاری گروهی، نقش مهمی در ارتقاء کیفیت یادگیری ایفا می کند. از سوی دیگر، این روش با تقویت مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان، به آن ها کمک می کند تا مسئولیت یادگیری خود را به عهده گرفته و فرآیند یادگیری را به صورت هدفمند، سازماندهی شده و مستمر مدیریت کنند. همچنین، بررسی روش های سنجش کیفیت یادگیری در این زمینه اهمیت زیادی دارد، چرا که ارزیابی مستمر و چندوجهی باعث بهبود فرایند یاددهی-یادگیری و افزایش اثربخشی آموزش پروژه محور می شود. با وجود چالش هایی مانند نیاز به آموزش معلمان، فراهم کردن منابع و زیرساخت های مناسب، و مقاومت احتمالی در برابر تغییر روش های سنتی، بهره گیری از تدریس پروژه محور می تواند به شکل قابل توجهی به ارتقاء کیفیت نظام آموزشی کمک کند و دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های آینده آماده سازد

کلیدواژه ها:

تدریس ، پروژه محور ، کیفیت ، یادگیری ، خودتنظیمی تحصیلی