پیش بینی اقدام به خودکشی براساس اختلالات اضطرابی و تنظیم هیجانی در نوجوانان

هدف از انجام پژوهش حاضر رابطه بین اختلالات اضطرابی و تنظیم هیجان با گرایش به خودکشی نوجوانان برآورد کرده است. روش تحقیق حاضر ارزشیابی، از نوع تحقیقات توصیفی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان شهر تهران می باشد. روش نمونه گیری به صورت دردسترس می باشد. بین مراجعه کننده ها ۱۲۴ نفر به عنوان افراد نمونه(گروه مطالعه) انتخاب شد.ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه اختلالات اضطرابی بک و پرسش نامه گرایش به خودکشی و تنظیم هیجان می باشد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از دو روش آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد در بخش آمار توصیفی به پارامترهای مرکزی و پراکندگی و جدول ها و نمودارها پرداخته و در بخش آمار استنباطی به آزمون فرضیه ها پرداخته شد. برای آزمون فرضیه ها از روش آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون با استفاده از نرم افزار spss استفاده شد. در نهایت نتیجه پژوهش نشان داد، بین اختلالات اضطرابی و تنظیم هیجان با میزان گرایش به خودکشی نوجوانان معناداری است. نتایج بیانگر آن است که برنامه کاهش اضطراب و ارتقاء تاب آوری, می تواند بر کاهش گرایش به خودکشی نوجوانان و تنظیم شناختی هیجان در آن ها موثر باشد.

کلیدواژه ها:

خودکشی ، اختلالات اضطرابی ، تنظیم هیجان ، نوجوانان