محاسبه میزان رواناب در گوگل ارث انجین با استفاده از روش شماره منحنی (مطالعه موردی: دشت بیرجند)

افت سطح آبخوان ها به دلیل برداشت بی رویه و کاهش بارندگی، منابع آبی مناطق خشک و نیمه خشک را تهدید می کند. رواناب، عامل کلیدی در تغذیه آبخوان ها، مدیریت منابع آب و پیش بینی سیلاب هاست. در این مناطق، تغییرات بارندگی و ویژگی های سطحی خاک تاثیر بسزایی بر رواناب و منابع آب دارند. ارزیابی دقیق رواناب برای مدیریت سیلاب، بهینه سازی استفاده از اراضی و برنامه ریزی منابع آب ضروری است. در این تحقیق، از مدل SCS-CN برای ارزیابی رواناب با استفاده از گوگل ارث انجین در حوزه آبخیز بیرجند استفاده شده است. مدل SCS-CN با استفاده از داده های بافت خاک، کاربری اراضی، گروه های هیدرولوژیکی خاک و بارش ماهواره ای، میزان رواناب دشت بیرجند را برآورد کرده است. نتایج نشان می دهد که چهار نوع بافت خاک در منطقه وجود دارد که مستقیما بر مقدار رواناب تاثیر می گذارند. تحلیل داده ها نشان داد که ۲۷٪ منطقه رواناب بسیار کم (۰-۶ میلی متر) و ۲۸٪ رواناب کم (۶-۱۲ میلی متر) دارد، درحالی که ۲۵٪ دارای رواناب متوسط (۱۲-۲۰ میلی متر)، ۱۳٪ رواناب زیاد (۲۰-۳۰ میلی متر) و ۷٪ رواناب بسیار زیاد (۳۰-۵۱ میلی متر) است. بیشترین رواناب در نواحی شمال شرقی و مرکزی حوضه مشاهده شد که به بارش های شدیدتر و نفوذپذیری کمتر خاک مرتبط است. در مقابل، نواحی جنوب غربی، به دلیل نفوذپذیری بالای خاک و پوشش گیاهی بیشتر، کمترین رواناب را دارد. این تحقیق می تواند مبنای علمی موثری برای مدیریت منابع آب و پیش بینی سیلاب ها در مناطق مشابه باشد.

کلیدواژه ها:

شماره منحنی (SCS-CN) ، سیلاب ، منابع آب ، داده های ماهواره ای ، دشت بیرجند