نقش و تاثیر خانواده در شکل گیری شخصیت دانش آموزان

اجتماعی کردن به عنوان مکانیزم انتقال محتوای فرهنگ (یا اصول) به اعضاء جدید الورود از چند مسیر عمده در جامعه عبور می کند. از عمده ترین و اساسی ترین این مسیرها، والدین در خانواده ها هستند. در خانواده والدین اصول خود را برای تربیت و پرورش فرزندان به کار می گیرند، تا انسان نوعی خود را در قالب تربیت و پرورش فرزندان به فعلیت درآوردند.والدین، جوامع، مذاهب، اجتماعات قومی و… برای بار آوردن و داشتن فرزندان مطلوب خود الگوها، مدل ها و سبک های فرزندپروری خاص خود را دارند. این الگوها، مدل ها و سبک ها، برگرفته از نوع نگرش ها، ارزش ها و باورهایی است که رهنمودهای رفتاری را برای اجتماعی کردن و تربیت فرزندان مشخص می کنند.این رهنمودها در سال های اولیه رشد فرزندان به مثابه الگوهایی هستند که راه و روش زندگی آینده فرزندان را معلوم و در نهایت اقدام به بازتولید فرهنگی نگرش ها، ارزش ها و باورهای والدین، جوامع، مذاهب، اجتماعات قومی و… می کنند. به عبارت دیگر فرزندپروری کاشت و داشتی است که برداشت آن از تبعیت از کم و کیف و چگونگی نگرش ها، ارزش ها و باورهای واحدهای تربیت کننده و اجتماعی کننده دارد.در جوامع امروزی و واحدهای تربیتی و پرورشی آن سبک های متعدد فرزندپروری به کار گرفته می شود. این سبک های فرزندپروری هر کدام با ویژگی هایشان بیان گر روش هایی است که در آنها فرزندان قالب های خاص خود را به دست می آورند. این بررسی درصدد است تا این سبک های فرزندپروری را از نگاه امام علی (ع) مورد تامل قرار دهد.