دلالت حدیث «یوم الدار» بر امامت حضرت امیر(ع) از منظر آیت الله سیدمحمدسعید حکیم بر پایه شان نزول آیه انذار (شعراء، ۲۱۴)

پژوهش حاضر با هدف تبیین دیدگاه مرجع فقید، آیت الله سیدمحمدسعید حکیم در دلالت «حدیث یوم الدار» برامامت امیرمومنان(ع) برپایه شان نزول آیه انذار(شعراء، ۲۱۴) درباره انذار نزدیکان پیامبر که تنها شامل بنی عبدالمطلب می شود، نگاشته شده است. این حدیث، نخستین رویدادی است که در ابتدای مرحله دعوت علنی پیامبر اکرم| رخ داد، آن گاه که رسول خدا (ص) امیرمومنان(ع) را وصی خودش معرفی کرد. این روایت از دیدگاه شیعیان، اولین نص برای اثبات امامت امیرمومنان(ع) است. اهمیت پژوهش پیرامون این روایت از دو جهت است: نخست؛ جایگاه این حدیث، به عنوان شان نزول آیه۲۱۴ سوره شعراء، نخستین نص صریح در موضوع جانشینی پیامبر|. دوم؛ اهمیت تبیین دیدگاه فقیه معاصر در دلالت «حدیث یوم الدار» بر امامت و جانشینی امیرمومنان(ع). حاصل پژوهش که با روش توصیفی _ تحلیلی نگارش یافته، آن است که: اولا این روایت را مورخان، مفسران و محدثان فریقین با سندهای متعددی از طریق امیرمومنان(ع) و دیگران، که برخی معتبراند، نقل کرده اند. ثانیا هدف پیامبر (ص) از دعوت عشیره، تعیین جانشین بعد از خویش با درنظرداشت معیارهای الهی بوده که جز بر امیرمومنان(ع) منطبق نبوده است. ثالثا این روایت با الفاظ صریحش، برخلافت عامه آن حضرت بر مسلمین دلالت دارد. گرچه برخی عالمان اهل سنت، برای تحریف و حذف قسمتی از متن آن تلاش کرده اند.

کلیدواژه ها:

امیرمومنان ، حدیث یوم الدار ، آیه انذار ، وصایت و امامت ، آیت الله سیدمحمدسعید حکیم