تاثیر مداخله مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهد بر انگیزه و میزان مشارکت در فعالیت بدنی دانش آموزان با سطوح پایین فعالیت بدنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یک دوره ۷ جلسه ای مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر انگیزه و مشارکت در فعالیت بدنی در دانش آموزان نوجوان کم تحرک انجام گرفت. پژوهش حاضر به صورت آزمایشی با استفاده از طرح اندازه های تکراری و گروه کنترل در شهرستان شاهرود انجام شد. ۱۳۲ دانش آموز دختر با سن ۱۳ تا ۱۸ سال به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله یک برنامه ۷ جلسه ای ACT را دریافت کردند که طی ۷ هفته برگزار شد، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. انگیزه و میزان مشارکت در فعالیت بدنی پیش و پس از مداخله با استفاده از پرسشنامه های BREQ-۲ و PAR-Q ارزیابی شدند. داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل واریانس مرکب با نرم افزار۲۱SPSS تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله ACT موجب افزایش انگیزه درونی (اندازه اثر: ۰.۸۶) و تنظیم شناسایی شده (اندازه اثر: ۰.۲۰) و کاهش تنظیم بیرونی (اندازه اثر: ۰.۵۰) در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد (۰۰۱/۰p>). همچنین، میزان مشارکت در فعالیت بدنی در گروه مداخله به طور معناداری افزایش یافت (اندازه اثر: ۰.۸۲) (۰۰۱/۰p>). استفاده از ACT می تواند به بهبود انگیزه و میزان مشارکت در فعالیت بدنی دانش آموزان نوجوان کم تحرک کمک کند. بنابراین، مدارس میتوانند از این رویکرد جهت ارتقاء انگیزه و میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های جسمانی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

رویکرد پذیرش و تعهد ، فعالیت بدنی ، انگیزه مشارکت ، نوجوانان کم تحرک