نقش خانواده و مدرسه در تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان

هدف از این پژوهش، بررسی نقش خانواده و مدرسه در تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان شهرستان اندیمشک در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. این مطالعه به صورت کیفی و توصیفی انجام شد تا ابعاد مختلف تعاملات تربیتی دو نهاد اصلی خانواده و مدرسه و تاثیر آن ها بر باورها و رفتارهای دینی و اخلاقی دانش آموزان مورد تحلیل قرار گیرد. ابزار گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند با نمونه ای شامل ۱۰ معلم، ۱۰ دانش آموز پایه ششم و ۱۰ نفر از والدین دانش آموزان بود. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد تا پاسخ دهندگان بتوانند دیدگاه های عمیق و جامع درباره موضوع ارائه دهند. داده های به دست آمده با استفاده از روش تحلیل محتوا کدگذاری و طبقه بندی شد تا محورهای اصلی و موضوعات کلیدی استخراج گردد. یافته ها نشان داد که خانواده به عنوان اولین محیط تربیتی، با آموزش های مستقیم و غیرمستقیم دینی و اخلاقی، پایه های محکمی در باورهای دینی و ویژگی های اخلاقی دانش آموزان ایجاد کرده است. مدرسه نیز با تدریس دروس دینی، الگوهای رفتاری معلمان و فعالیت های فوق برنامه، نقش موثری در تکمیل فرآیند تربیت داشته است. همچنین، تعامل و هماهنگی میان خانواده و مدرسه، تاثیر مثبت قابل توجهی بر تقویت ارزش های دینی و اخلاقی دانش آموزان داشته است. با این حال، چالش هایی نظیر تاثیر فضای مجازی، ضعف آموزش مهارت های عملی دینی، فشارهای اقتصادی خانواده ها و کمبود برنامه های منسجم همکاری، محدودیت هایی در تحقق اهداف تربیتی ایجاد کرده بود.

کلیدواژه ها:

خانواده ، مدرسه ، تربیت دینی ، تربیت اخلاقی ، دانش آموزان