نقش باورهای خودکارآمدی در پیشرفت تحصیلی: مروری بر رویکردها و یافته های نوین

این مقاله مروری با هدف بررسی و تحلیل نقش باورهای خودکارآمدی در موفقیت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. خودکارآمدی به عنوان باور فرد به توانایی های خود در سازماندهی و اجرای اقدامات لازم برای دستیابی به اهداف تعریف می شود و یکی از مهم ترین عوامل روانشناختی تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی محسوب می گردد. در این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام مند، مطالعات انجام شده در دو دهه اخیر مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که باورهای خودکارآمدی تاثیر معناداری بر انگیزش، پشتکار، انتخاب راهبردهای یادگیری، کاهش اضطراب تحصیلی و در نهایت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین، شواهد نشان می دهد که رابطه بین خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله جنسیت، مقطع تحصیلی، زمینه فرهنگی و حمایت اجتماعی قرار می گیرد. این مقاله همچنین به بررسی راهکارهای عملی برای تقویت باورهای خودکارآمدی در محیط های آموزشی می پردازد و نقش مهم معلمان، والدین و برنامه های مداخله ای را در این زمینه مشخص می سازد. یافته های این مرور می تواند به متخصصان تعلیم و تربیت در طراحی محیط های یادگیری موثر و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان کمک نماید.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، راهبردهای یادگیری ، مداخلات آموزشی