اثر بخشی طرحواره درمانی بر طرحواره های ناسازگار اولیه ، انعطاف پذیری شناختی و نشخوار فکری در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در اهواز

تفاوت های بنیادین طرحواره درمانی با سایر روش های درمانی اضطرابطرحواره درمانی، برخلاف رویکردهای صرفا نشانه محور، نگاهی ژرف تر و گسترده تر به ریشه های اضطراب و نگرانی دارد. در حالی که سایر روش ها ممکن است بر مدیریت علائم تمرکز کنند، طرحواره درمانی به دنبال اصلاح الگوهای فکری و رفتاری ناسازگاری است که منجر به تجربه این احساسات ناخوشایند می شوند. این تفاوت اساسی، در هسته خود، به مفهوم طرحواره ها، باورهای اساسی و پایدار در مورد خود، دیگران و جهان، که در دوران کودکی شکل می گیرند، باز می گردد.متفاوت با سایر رویکردهای درمانی که ممکن است بر تکنیک های کوتاه مدت و علاجی متمرکز باشند، طرحواره درمانی به دنبال تغییر ساختارهای بنیادین و الگوهای تفکر است. این فرایند، با کاوش در تجربیات اولیه و تاثیر آنها بر ساختار روانی مراجع، تلاش می کند تا ریشه های اضطراب و نگرانی را کشف کند.یکی از تفاوت های بارز، تمرکز بر «طرحواره ها» به عنوان حلقه های اتصال بین تجربیات گذشته و رفتارهای فعلی است. سایر روش ها ممکن است به صورت سطحی تر به علائم واکنش نشان دهند، بدون اینکه به بررسی ریشه های عمیق و پنهان آن ها بپردازند. در طرحواره درمانی، آگاهی از چگونگی شکل گیری و فعال سازی این طرحواره ها در موقعیت های مختلف، نقش کلیدی در درک و مدیریت احساسات و رفتارهای مرتبط با اضطراب و نگرانی ایفا می کند.علاوه بر این، طرحواره درمانی به صورت نظام مند و ساختاریافته به بررسی روابط بین فردی می پردازد. در بسیاری از موارد، الگوهای تعاملی و ارتباطی ناسازگار، زمینه ساز اضطراب و نگرانی هستند. در این رویکرد، مراجعان، با کمک درمانگر، به کشف و تغییر الگوهای رفتاری خود در تعاملات بین فردی می پردازند. این امر، به ارتقا مهارت های ارتباطی و ایجاد روابط سالم تر، کمک شایانی می کند و از این طریق، مقاومت و توانایی مراجع در برابر استرس و فشارهای زندگی را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، انعطاف پذیری