ارزیابی ریسک های نرم افزاری امنیت اطلاعات سامانه اطلاعاتی تحقیقاتی با استفاده از روش ترکیبی تجزیه تحلیل حالات بالقوه خرابی فازی و تصمیم گیری با معیارهای چندگانه فازی

امروزه با گسترده تر شدن استفاده از رایانه در سیستم های اطلاعاتی، تنوع ریسک های امنیت اطلاعات افزایش یافته و مدیریت اینگونه ریسک­ها بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اهمیت امنیت اطلاعات در سامانه­های اطلاعاتی تحقیقاتی برخط بعنوان منابع اصلی تحقیقات و پژوهش های آتی، اینمطالعه با بکارگیری مدل ترکیبی از منطق فازی، ابزار FMEAو روش­های تصمیم­گیری AHP و TOPSIS، سعی در ارزیابی و اولویت بندی بهینهریسک های امنیت اطلاعات یک سامانه اطلاعاتی تحقیقاتی برخط در ایران را دارد. با استفاده از منطق فازی در روش FMEAسنتی، امتیازات شفاف­تر و دقیق­تر ارزیابی شده و با بکارگیری روش­های AHP و TOPSIS فازی ابتدا وزن معیارهای روش FMEA اندازه گیری و سپس با محاسبه ضریب نزدیکی، ریسک های بالقوه شناسایی شده، اولویت بندی گردیده است. نتایج حاصل از این مقاله در بررسی کاربرد این مدل در شناسایی، ارزیابی و اولویت­بندی ریسک­های بالقوه سامانه مورد مطالعه در سه حوزه اصلی: محرمانگی، دردسترس بودن و یکپارچگی اطلاعات نشان می دهد، ریسک­های مربوط به دسترسی غیرمجاز به اطلاعات و درست و یکپارچه نبودن اطلاعات از نظر کارشناسان این سامانه در اولویت بالاتری قرار دارد.

کلیدواژه ها:

سامانه اطلاعاتی تحقیقاتی ، مدیریت ریسک ، امنیت اطلاعات ، تجزیه و تحلیل حالات خراب ی و آثار آن