واکاوی سبک داستان های قرآنی با محوریت داستان حضرت موسی و علم فرشتگان به فساد و خون ریزی انسان

نیم نگاهی به تفاسیر قرآن کریم در خصوص آیه ی شریفه ی ﴿... قالوا ا تجعل فیها من یفسد فیها و یسفک الدماء..﴾ (بقره:۳۰) نشان می دهد که مفسران در این خصوص دیدگاه های متفاوت و توجیهی گوناگونی ارایه نموده اند. این مطالعه در صدد آن بوده تا با بررسی ساختاری داستان کشتن گاو به وسیله قوم موسی (ع) به این سوال پاسخ دهد که چگونه و از کجا فرشتگان می دانستند که انسان خونریز است و چگونه به خداوند در این خصوص اعتراض نموده و گفتند« ا تجعل فیها من یفسد فیها؟» برای این منظور با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی و ابزار سندکاوی و کتابخانه ای، داده های لازم گردآوری و مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که این سخن فرشتگان، نمی تواند ابتدایی بوده و حتما مسبوق به سابقه ای است و ما این را از عبارت ﴿لا علم لنا الا ما علمتنا﴾ (بقره:۳۲) می توانیم دریافت کنیم به عبارت دیگر فرشتگان این آگاهی را قبلا از خداوند متعال دریافت نموده بوده اند منتهی این مهم به جای این که در آغاز داستان ذکر شود در انتهای آن بیان گردیده است.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، سوره بقره ، داستان آدم(ع) ، موسی(ع)