بررسی اثر بازدارندگی متیلن بلو روی خوردگی آلومینیوم در محلول H(2)SO(4)2M

در این مقاله اثر بازدارندگی آبی متیلن روی خ وردگی آلومینیوم در محلول H(2)SO(4)2M با استفاده از روش کاهش وزن، پلاریزاسیون طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج به دست آمده از مطالعات کاهش وزن نشان داد که با افزایش غلظت بازدارنده میزان کاهش وزن کمتر شده و درصد بازدارندگی نیز افزایش می یابد. نتایج به دست آمده از مسالعات پلاریزاسیون نشان دادند که با افزایش غلظت بازدارنده از 50ppm به 1000 ppm، مقادیر (i(corr، از (47/9 μA.cm(-2 به( 24/63μA.cm(-2 و مقادیر سرعت خوردگی از (0/1621mm.yr(-1 به (0/0833mm.yr(-1 کاهش یافته و درصد بازدارندگی از 16/05 به 56/83% افزایش می یابد. همچنین از مقایسه پتانسیل های خوردگی در غیاب و حضور غلظت های مختلف MB می توان نتیجه گرفت که بازدارنده از نوع کاتدی می باشد. ن تایج به دست آمده از مطالعات امپدانس نیز نتایج به دست آمده از دو روش قبلی را تأئید کرده و بیانگر آن است که MB تحت شرایط آزمایشی عملکرد بازدارندگی قابل قبولی را نشان می دهد. نتایج به دست آمده از مطالعات ایزوترم جذبی نشان می دهد که جذب MB ازایزوترم لانگمویر تبعیت می کند. همچنین جذب MB خود به خودی بوده و مکانیسم آن فیزیکی می باشد.

کلیدواژه ها:

خوردگی آلومینیوم ، بازدانده ، آبی متیلن ، وزن سنجی ، پلاریزاسیون ، EIS