تاثیر تزریق موضعی انسولین بر پیامدهای ترمیم زخم برش محل سزارین در بیماران باردار دیابتی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی

مقاله پژوهشی مقدمه: دیابت یک مشکل شایع در دوران بارداری است که با مکانیسم های مختلفی باعث تاخیر در بهبود زخم و عوارض زخم می شود. با توجه به اثرات ثابت شده آنابولیز انسولین در کاهش عوارض دیابت و تسریع در بهبود زخم ها و اهمیت بهبود نتایج بارداری در مادران دیابتی در این کار آزمایی بالینی تاثیر تزریق موضعی انسولین در بهبود زخم و نتایج نهایی حاصل از کاهش مورتالیتی و موربیدیتی برای اولین بار در ایران بررسی شده است. روش ها: ۴۰۰ بیمار باردار مبتلا به دیابت حاملگی یا دیابت نوع دو که در بارداری تحت درمان با انسولین قرار گرفته بودند بدون هیچ گونه عارضه ای تحت سزارین قرار گرفتند و در دو گروه مساوی به صورت تصادفی انتخاب شدند. گروه مداخله انسولین را در اطراف برش محل سزارین دریافت کردند. پیامدهای مورد بررسی عبارت بودند از: عفونت محل جراحی، باز شدن زخم، و فاشییت نکروزان که با معاینه ی بالینی خروج چرک از محل عمل یا سلولیت و آزمایش های مبنی التهاب و عفونت ارزیابی شدند. یافته ها: اطلاعات دموگرافیک و پایه در هر دو گروه یکسان بود. مقایسه ی گروه مداخله با گروه شاهد نشان داد که میزان سلولیت محل جراحی، خروج چرک، بازشدگی زخم و فاسییت نکروزان بین گروه ها تفاوت معنی داری نداشت. هیپوگلیسمی یا باز شدن جدار نیازمند ترمیم در هیچ یک از گروه ها مشاهده نشد. نتیجه گیری: تجویز انسولین رگولار به صورت موضعی در اطراف برش سزارین بیماران باردار دیابتی تاثیری در کاهش عوارض زخم نداشته است.

کلیدواژه ها:

انسولین ، سزارین ، بهبود زخم ، دیابت ، بارداری