تاثیر درمان تحلیل رفتار متقابل بر نظم جویی هیجانی زوجین

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تحلیل رفتار متقابل بر راهبردهای مثبت و منفی تنظیم هیجان برروی زوج ین بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیر ی یک ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زوجین شهر اصفهان، که به مراکز مشاوره در سطح شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، که با هماهنگی با مدیریت مراکز از بین آنها با روش نمونه گیری ۳۰ زوج در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تحلیل رفتار متقابل (۵۱ زوج) و گروه کنترل (۵۱ زوج) قرار گرفتند. گروه آزمایش به صورت گروهی با روش تحلیل رفتار متقابل اموزش دیدند ولی گروه کنترل در لیست انتظار برای مداخله ماند. ابزار پژوهش پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۶) بود که در سه مرحله پیش و پس از مداخله و پس از یکماه پیگیری تکمیل شد. که دادههای حاصل از اجرای آنها با روشهای تحلیل واریانس مکرر در نرمافزار SPSS نحلیل شدند. نتایج تحلیل مانکوا نشان داد درمان تحلیل رفتار متقابل در مرحله پس آزمون بر راهبردهای مثبت و راهبردهای منفی تنظیم هیجان تاثیر معنی دار داشته است (۰.۰۵/۰>p) و نتایج تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر نشان داد که این تاثیر تا مرحله پیگیری حفظ شده است (۰.۰۵/۰>p). با توجه به نتایج، پیشنهاد میگردد مداخله درمانی تحلیل رفتار متقابل به عنوان برنامه درمانی جهت بهبود و ارتقای تنظیم هیجان در زوجین استفاده شود.

کلیدواژه ها:

تحلیل رفتار متقابل ، راهبردهای تنظیم هیجان ، زوجین