انگیزه های زنان شاغل در سازمان تامین اجتماعی تهران برای فرزندآوری

هدف: امروزه ارزش ها و باورهای ایرانیان در زمینه فرزندآوری، به سمت کم فرزندی سوق یافته و معنا و کارکرد فرزند نزد آنان تغییر یافته است. شرایط اقتصادی اجتماعی متفاوت جامعه امروز، عاملی مهم در این تغییر نگاه بوده است. در این مطالعه، تمرکز بر زنان شاغل بود و هدف کنکاش درباره درک زنان شاغل از فرزند و دلایل آن ها برای فرزندآوری بود. روش: رویکرد پژوهش کیفی و روش تحلیل داده ها، تحلیل مضمون براون و کلارک بوده است. افراد مورد مطالعه شامل ۲۲ زن شاغل در سازمان تامین اجتماعی شهر تهران بودند که با نمونه گیری هدفمند انتخاب و مورد مصاحبه عمیق قرار گرفتند. جمع آوری داده ها از راه مصاحبه های عمیق چهره به چهره با شرکت کنندگان در اسفند سال ۱۴۰۱ آغاز شد و به مدت سه ماه به طول انجامید. یافته ها: دلایل فرزندآوری زنان شاغل در چهار مضمون: "شکوفایی و توسعه هویت والدینی"، "آگاهی ضمنی در مورد پیامدها و چالش های کم فرزندی و دیرفرزندآوری"، "چیرگی انتظارات هنجاری" و "احساس امنیت اقتصادی- اجتماعی برای تصمیم به فرزندآوری" قرار می گیرند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان می دهد آنچه باعث قصد فرزندآوری زنان شاغل شده برخاسته از شرایط، خواست و تمایلات فردی و خانوادگی است که عمدتا بر پشت گرمی به حمایت های خانواده متکی است. به طوری که، زنان شاغل خواست و رفتار فرزندآوری خود را شخصا یا در نهایت، به صورت خانوادگی مدیریت و هدایت کرده و حمایت های شغلی و سازمانی در تصمیم به داشتن فرزند بیش تر، تاکنون نتوانسته است نقش پررنگی ایفا نماید. وانگهی، به نظر می رسد که فراهم سازی احساس امنیت اقتصادی- اجتماعی مانند ثبات شغلی و درآمدی برای زنان موضوعی با اهمیت تلقی شده است. در این شرایط، تعارض میان نقش های شغلی و مادری، احتمالا می تواند به نفع ایفای وظایف شغلی عمل کرده و انگیزه های فرزندآوری را کاهش داده و یا به عدم پژوهش نیات باروری منجر شود.

کلیدواژه ها:

باروری ، قصد فرزندآوری ، انگیزه های زنان شاغل ، نقش والدینی ، سازمان تامین اجتماعی تهران