بررسی علل و زمینه های گذار ناموفق دموکراتیک در مصر در پرتو خیزش عربی

تا پیش از شروع خیزش مردمی در جهان عرب، مصر در زمره آن دسته از کشورهای شمال آفریقا بود که ثبات داشت؛ ولی به اندک زمانی خیزش مردمی به این کشور نیز راه یافت. دغدغه این پژوهش آن است که ضمن پرداختن به ادبیات نظری و همچنین واکاوی چیستی و چرایی این تحولات در مصر، علل و زمینه های گذار ناموفق دموکراتیک در مصر را بررسی کند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که در پرتو تحولات بهار عربی، چه دلایلی سبب گذار ناموفق دموکراتیک در مصر گردید؟ فرضیه ای که در پاسخ به این پرسش مورد آزمون قرار گرفت آن است که گذار ناموفق دموکراتیک در مصر معلول شرایط و عواملی همچون ضعف نسبی متغیر های نوسازی به ویژه در آمد سرانه و طبقه متوسط نحیف، نبود جامعه سیاسی در مصر و نبود مصالحه نخبگان و نقش و رفتار ارتش و وضعیت پراتوری جامعه مصر بوده است. مقاله به روش توصیفی - تحلیلی، به گردآوری داده‎ها از طریق اسنادی و ارتباط منطقی داده ها می پردازد و سپس روابط علی معلولی میان پدیده ها استخراج می شود. تحلیل نهایی داده‎ها نظریه بنیان است و بر اساس نظریه «گذار به دموکراسی» صورت می‎گیرد. این نظریه، زیرنظریه‎های مختلفی دارد که با شرح هر یک خروجی های تحلیلی آنها مشخص می‎شود. نتیجه اینکه چه در مصر و چه در همه جوامعی که گذر ناموفق به دموکراسی را تجربه می کنند، این گذر ناموفق سبب می شود که وارد دوران ناامیدی از دستیابی به دموکراسی بشوند؛ همچنین این زمینه های داخلی در گذار ناموفق به دموکراسی بسیار مهم تر از زمینه های بیرونی است و در هنگام بررسی ناکامی گذار به دموکراسی، توجه به متغیرهای داخلی می بایست در اولویت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مصر ، بهار عربی ، دموکراسی ، خیزش عربی ، نخبگان