ارزیابی عملکرد پلیمر پلی اکریل آمید جهت کاربرد در روش های ازدیاد برداشت پایه آبی در شرایط شوری و دمای بالا: مطالعات رئولوژی و جذب پلیمر

ارزیابی عملکرد پلیمرهای مختلف با ساختار شیمیایی متفاوت از نقطه نظر مقاومت در برابر دما و شوری و جذب بر سطح سنگ به عنوان یکی از گام های مهم در راستای طراحی یک پروژه ازدیاد برداشت پایه آبی به شمار می رود. این مقاله به ارزیابی عملکرد پلیمرهای مختلف با پایه پلی اکریل آمید جهت ازدیاد برداشت نفت با تمرکز بر شرایط یک مخزن نفتی با شرایط دما و شوری بالا می پردازد. بر مبنای نتایج حاصل از آزمایش های رئولوژی، گرانروی محلول تهیه شده از پلیمر پلی اکریل آمید (HPAM) در آب دریا (SW) و با غلظت ppm ۲۰۰۰ برابر با cp ۲۵ بود، در حالی که این پلیمر در آب سازندی (FW) به طور کامل ناپایدار بود. با این حال، افزوده شدن زنجیره های پلیمری در قالب گروه های سولفونه (SPAM)، سولفونه و اکریلیک اسید (SAPAM) و سولفونه و پلی وینیل پیرولیدون (SVPAM) به ساختار HPAM سبب افزایش مقاومت این پلیمر در برابر شوری شد. با این حال، بالاترین درصد حفظ گرانروی در اثر افزایش شوری از شرایط SW به FW برای پلیمر SVPAM با مقدار حفظ گرانروی ۵۵ درصد حاصل شده است. همچنین، درصد حفظ گرانروی پلیمر HPAM در اثر ماند ۱۲۰ روزه در شرایط دمایی مخزن فقط در حدود ۲ درصد بود، در حالی که درصد حفظ گرانروی برای پلیمرهای SPAM، SAPAM و SVPAM به ترتیب به مقادیر ۲۵، ۳۱ و ۷۳ درصد ارتقا یافت. به علاوه، به دلیل دارا بودن پایین ترین وزن مولکولی، کمینه مقدار جذب پلیمر بر سطح سنگ برای پلیمر SVPAM حاصل شد. نتایج حاصل از این مقاله، ضمن تایید پتانسیل مطلوب پلیمر SVPAM جهت مطالعات مرتبط با طراحی پروژه تزریق پلیمر برای مخازن نفتی با دما و شوری بالا، اهمیت انتخاب ساختار شیمیایی و وزن مولکولی مناسب پلیمر در راستای مطالعات ازدیاد برداشت پلیمری را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

ازدیاد برداشت نفت ، تزریق پلیمر ، غربالگری پلیمر ، دما و شوری بالا ، رئولوژی پلیمر ، جذب پلیمر بر سطح سنگ