بررسی پاسخ ریشه ذرت به ترکیبات یونی مختلف با استفاده از توابع کاهش کلان

این تحقیق به منظور بررسی تنش شوری ترکیبات یونی کلرورسدیم+کلرورکلسیم و کلرورکلسیم بر وزن ریشه ذرت انجام شد. دو آزمایش گلخانه ای به طور موازی مربوط به هر ترکیب یونی در قالب طرح کاملا تصادفی با ۴ تکرار انجام شد. سطوح شوری مختلف (۰، ۶۱، ۱۲۶، ۲۵۲ و ۳۳۶ کیلوپاسکال) به صورت مشابه در هر دو ترکیب یونی اعمال شدند. بعد از شروع تیمارهای شوری، پتانسیل اسمزی گلدان ها ثابت نگه داشته شد. پاسخ ریشه ذرت با استفاده از پارامترهای شوری پتانسیل اسمزی، غلظت یون و قابلیت هدایت الکتریکی محلول خاک بررسی شد و سپس توسط مدل های خطی ماس-هافمن و غیرخطی ونگنوختن-هافمن ارزیابی شدند. تنش شوری به طور معنی دار وزن ریشه را در هر دو ترکیب یونی تحت تاثیر قرار داد. نتایج تحقیق نشان داد که پاسخ وزن ریشه ذرت به تنش شوری توسط پارامتر پتانسیل اسمزی بهتر از غلظت یون و قابلیت هدایت الکتریکی شرح داده می شود. بر اساس پتانسیل اسمزی مقدار حد آستانه شوری ترکیب یونی کلرورسدیم+کلرورکلسیم و ترکیب یونی کلرورکلسیم به ترتیب صفر و ۴۹/۲ کیلوپاسکال به دست آمد، که نشان دهنده تاثیر نوع یون بر حساسیت ریشه ذرت به تنش شوری می باشد. مقادیر وزن ریشه برآورد شده با استفاده از توابع کاهش نشان داد که دقت مدل نمایی ونگنوختن-هافمن در هر دو ترکیب یونی کلرورسدیم+کلرورکلسیم (۷۱/۴ (nRMSE = و کلرورکلسیم (۶۹/۵nRMSE = ) بالاتر از مدل خطی ماس-هافمن می باشد. همچنین کارایی برآورد مدل نمایی با ۹۹۱/۰ EF=  بالاتر از مدل خطی با ۹۸/۰  EF=بود.

کلیدواژه ها:

پتانسیل اسمزی ، تنش شوری ، قابلیت هدایت الکتریکی ، غلظت یون