طراحی تجربه های یادگیری غوطه ور برای تقویت همدلی و مهارت های اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف تبیین اصول و چارچوب طراحی تجربه های یادگیری غوطه ور برای تقویت همدلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. در عصر دیجیتال، فناوری های نوین مانند واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و محیط های شبیه سازی شده، فرصت های بی نظیری برای ایجاد تجربه های یادگیری عمیق و تاثیرگذار فراهم می آورند. این پژوهش با استفاده از روش مطالعه طراحی و با بهره گیری از رویکرد کیفی-تفسیری، به شناسایی اصول و عناصر کلیدی در طراحی تجربه های یادگیری غوطه ور با هدف تقویت مهارت های اجتماعی-عاطفی پرداخته است. داده ها از طریق مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، مصاحبه با ۱۸ متخصص حوزه فناوری آموزشی و یادگیری اجتماعی-عاطفی، و همچنین مشاهده و ارزیابی ۵ نمونه موردی از کاربرد فناوری های غوطه ور در محیط های آموزشی جمع آوری شد. یافته های پژوهش منجر به تدوین یک مدل پنج مرحله ای برای طراحی تجربه های یادگیری غوطه ور با تمرکز بر تقویت همدلی و مهارت های اجتماعی گردید. این مدل شامل مراحل تحلیل زمینه اجتماعی-عاطفی، طراحی روایت غوطه ور، توسعه محیط تعاملی، پیاده سازی با تمرکز بر خودآگاهی، و ارزشیابی پویا می باشد. همچنین، هشت اصل طراحی شامل واقع نمایی عاطفی، دیدگاه گیری فعال، تعامل اجتماعی معنادار، بازخورد چندحسی، انعکاس هدایت شده، انتقال تجربه، تنوع فرهنگی، و امنیت روانی شناسایی و تبیین گردید.

کلیدواژه ها:

یادگیری غوطه ور ، واقعیت مجازی ، واقعیت افزوده ، همدلی ، مهارت های اجتماعی ، طراحی آموزشی ، یادگیری اجتماعی-عاطفی